عاشقان امام رضا (ع) عکس ها ، تصاویر ، اس ام اس ، کلیپ و مطالب جدید در مورد امام رضا (ع) آدرس اصلی سایت : jamandehan8.ir http://jamandehan8.ir 2018-12-15T06:53:21+01:00 text/html 2018-11-29T11:13:48+01:00 jamandehan8.ir سجاد کیانی القاب امام رضا http://jamandehan8.ir/post/8 <p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><strong style=""><font size="3" style="" color="#660000">القاب مشهور امام رضا(ع) ازکجا آمده اند؟</font></strong></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><font size="3" style="" color="#3333ff">دربین امامان معصوم ما، هیچ کدام به اندازه امام علی (ع) اسامی ولقب های متعدد ومتنوع ندارد. بعد از ایشان اما رتبه دوم برای امام رضا(ع) است که شاید به علت ماجرای ولایتعهدی وشاید به خاطر حضور دربین ایرانیان ، صاحب القاب و عناوین متعدد است، از آن حضرت علاوه بر القابی که به همه ائمه معصومین (ع) گفته می شود (مثل ابن رسول الله؛ حجت الله ، امین الله و... خود امام) صاحب حداقل 50 لقب اختصاصی هستند.</font></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><font size="3" style="" color="#3333ff"><br></font></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/religious/re2127.jpg" alt="القاب امام رضا,پوستر القاب امام رضا"></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><br></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><br></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font size="3" style="" color="#3333ff">هر کدام از این عناوین والقاب ، داستان و تاریخچه جداگانه ای دارند وبه یک وجهه از وجهه های حضرت اشاره می کنند. ما اینجا هشت لقب معروف تر از القاب امام هشتم را آورده ایم و در باره آنها حرف زده ایم. این هم خودش یک جور زیارت از راه دور است دیگر.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;</font></div><div style="text-align: center;"><strong><font size="3" color="#3333ff">ابالحسن</font></strong></div><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">دربین عرب رسم است که اگر بخواهندکسی را با احترام صدا بزنند، اسم او را صدا نمی زنند وبه جایش از کنیه او استفاده می کنند کنیه، لقبی است که با «اب» یا «ام» شروع می شود؛ یعنی پدر فلانی ویا مادر فلانی. معمولاً کنیه هر کسی را با استفاده از اسم فرزند بزرگ تر یا مشهورتر فرد می سازند؛ ولی گاهی هم هست که قبل از به دنیا آمدن فرزند می خواهند به یک نفر احترام بگذارند واورا با کنیه صدا بزنند درباره امام رضا(ع) هم همین اتفاق افتاده است . با اینکه امام (ره) خیلی دیر صاحب پسر شدند (امام محمد تقی یا جواد (ع)) اما به امام ازهمان جوانی کنیه داده بودند. از آنجا هم که آن حضرت سومین فرد از آل علی (ع) بود که اسم علی داشت (بعد از امام اول وچهارم)، کنیه جدشان - یعنی امام علی (ع) - را به ایشان دادند و آن حضرت را «ابوالحسن» صدا می زند. این کنیه را ظاهراً&nbsp;<strong style="text-decoration-line: none;">امام موسی کاظم</strong>&nbsp;(ع) برای حضرت انتخاب کردند. معمولاً درکتب شیعه از آن حضرت به عنوان ابوالحسن ثانی یاد می شود. ابوالحسن خالی یا باقید اول که امام علی (ع) هستند وابوالحسن ثالث، امام دهم حضرت علی بن محمد امام هادی (ع) هستند.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;</font></div><strong style=""><div style="text-align: center;"><strong><font size="3" color="#3333ff">ثامن، ثامن الائمه یا ثامن الحجج</font></strong></div></strong><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">از آنجا که درزمان امام موسی کاظم(ع) ، انحرافی درمسیر تشیع صورت گرفت وگروهی برادر بزرگ تر آن امام - یعنی اسماعیل پسر امام صادق (ع) را امام هفتم خواندند، پس از آغاز امامت امام رضا(ع) درسال 183 قمری، پیروان ایشان تاکید فراوانی بر لقب «ثامن» یا هشتم داشتند تا آن اشتباه دیگر تکرار نشود .از نکات جالب تاریخ اینکه امام هشتم شیعیان، معاصر مامون عباسی بود که هشتمین خلیفه عباسی به حساب می آید.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;</font></div><div style="text-align: center;"><strong><font size="3" color="#3333ff">رئوف</font></strong></div><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;این لقبی است که بعد از شهادت امام به آن حضرت داده شده ودلیلش شهرت ایشان به برآورده کردن حوائج زائران است. اولین بار در«عیون اخبار الرضا» نوشته شیخ صدوق (متوفای 381ق) این لقب آمده وبعد از آن توسط دیگران استفاده شده است.</font></div><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;</font></div><strong style=""><div style="text-align: center;"><strong><font size="3" color="#3333ff">رضا</font></strong></div></strong><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;معروف ترین لقب امام هشتم رضاست. اما جالب است بدانید که این لقب را دشمن امام(ع) یعنی مامون به آن حضرت داده بود. چنان که طبری و دیگران می نویسند، بعد از ولایتعهدی امام (ع) مامون دستور دادبه نام آن حضرت سکه بزنند. روی این سکه ها که الان درموزه آستان قدس است. نوشته شده:</font></div><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;</font></div><strong style=""><div style="text-align: center;"><strong><font size="3" color="#3333ff">«الامیر الرضا ولیعهد المسلمین علی بن موسی»</font></strong></div></strong><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">مامون، لقب رضا را از شعار «الرضا من آل محمد» گرفته بود که اشعاری است که اولین بارمختار درقیامش که به خونخواهی امام حسین (ع) بود، در کوفه از آن استفاده می کرد(سال 76ق) این شعار یعنی «ما فقط به حکومت کسی از آل محمد راضی هستیم.» این شعار را بعدها داعیان عباسی (کسانی که برای قیام به نفع بنی عباس وعلیه بنی امیه دعوت می کردند، مثل ابومسلم خراسانی) هم به کار بردند وحالا مامون می خواست وانمود بکند که اوست که این شعار و آرزوی قدیمی را تحقق بخشیده است.</font></div></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">البته سیاسی بودن اقدام مامون، از همان زمان هم برملا شده بود. ومثلاً دعبل خزاعی- شاعری که معاصر امام (ع) و مامون بوده (متوفای 246ق)- درشعری سروده است:</div></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">«ایا عجبا منهم یسمونک الرضا/ وتلقاک منهم کلحه وغضون»</div></font><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">یعنی در تعجبم ازآنها که شما را «رضا» می نامند ولی از جانب ایشان رنج ها وسختی ها به شما می رسد.</div></font></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">حدیثی هم از امام جواد(ع) در «عیون اخبار الرضا» هست که درجواب سوالی که می گوید چرا پدر شما را رضا نامیده اند، فرموده اند: «زیرا مرضی (= مورد رضایت) خدا در آسمان ومرضی رسول خدا وائمه او درزمین بود». آن شخصی به سوالش اصرار می کند. می پرسد مگر باقی پدران شما مرضی خدا ورسول نبودند؟ امام جواب می دهند: «چرا، اما فقط پدرم بود که مرضی موافقان ومخالفان قرار گرفت.» بعدها مضمون این حدیث بیشتر مورد توجه قرار گرفت ومثلاً مولف تاریخ «حبیب السیر» (نوشته شده حدود 930ق) درتوضیح لقب آن حضرت آورده است: « امام علی نام عالی نسب /پناه عجم، مقتدای عرب / ازوبود راضی جهان آفرین / از آن رو رضا گشت او را لقب».&nbsp;&nbsp;</div></font></p><p class="imgarticle" style="margin: 0px; text-align: center; width: 519px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><font size="3" color="#3333ff" style="text-decoration-line: none;"><img title="القاب امام رضا علیه السلام" src="http://www.beytoote.com/images/stories/religious/re2126.jpg" alt="القاب امام رضا,پوستر القاب امام رضا" style="border: 1px solid rgb(229, 229, 229); border-radius: 3px; display: block; margin: 15px auto; padding: 5px; width: 400px; height: 300px;"></font></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">لقب های امام رضا (ع)</font></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;&nbsp;</font></div><strong><div style="text-align: center;"><strong><font size="3" color="#3333ff">سلطان</font></strong></div></strong><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">اسم ولقب سلطان تا قرن دوم هجری اصلاً کاربرد نداشته است ودر زمان هارون الرشید، برای اولین بار به وزیر معروفش - جعفر برمکی سلطان لقب داده شد. این واژه ابتدا به معنای پادشاه نبود وبه معنای شخصی بود که تسلط برامور دارد(مثل سایرصفت هایی که بر وزن فعلان ساخته می شود . مثلاً «قرآن » یعنی خواندنی.) اولین سلطان هم جعفر وزیر بود که در دوره ای کنار خلیفه، سلطان هم وجود داشت.بعد از سرکوبی برامکه اما تا مدت ها دیگر سلطانی وجود نداشت تا درزمان ولایتعهدی امام هشتم(ع) این لقب را دوباره به ایشان دادند.</font></div></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">در دوره های بعدی هم این لقب برای ایشان باقی ماند وبه معنای غیر از پادشاه استفاده شد .مثلاً در «تاریخ نیشابور» (تالیف 400 ق) از آن حضرت با عنوان «حضرت سلطان» یاد شده . حافظ (متوفای 792ق) سروده: «قبرامام هشتم وسلطان دین، رضا از جان ببوس وبر در آن بارگاه باش.» وگونزالس کلاویخو، سفیر اسپانیا که در قبل از عهد صفوی به ایران آمد (806ق) درسفرنامه اش آورده است :«رسیدیم به شهر مشهد یعنی محل شهادت امام رضا (ع) که به نام سلطان خراسان مشهور است...»</div></font><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">&nbsp;</div></font><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>ضامن آهو</strong></div></strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">بعد از «رضا» مشهورترین لقب امام هشتم همین «ضامن آهو» است وجالب اینکه درهیچ کدام از منابع کهن تاریخی ، داستان پناه آوردن آهو به امام رضا(ع) نیامده است.قدیمی ترین منبعی که چنین لقبی آورده ، این شهر آشوب (متوفای 588ق) در«مناقب آل ابی طالب» است که د ر وصف آن حضرت - جایی که درجریان ذکر وقایع سفر امام (ع) به ایران به نیشابور می رسد- یک بیت شعر از شاعری به نام «ابن حماد» نقل می کند که به این شکل :«الذی لاذت به الظبیه والقوم جلوس / من ابوه المرتضی یزکو ویعلو و یروس» یعنی اوکسی است که آهوی ماده به او پناه آورد؛ درحالی که گروهی نشسته بودند. او کسی است که پدرش علی مرتضی(ع) است وهمواره درحال تزکیه وتعالی وبالا رفتن است. این درحالی است که روایت پناه آوردن آهوی ماده، دوقرن قبل از این کتاب برای پیامبر (ص) روایت شده است.</div></font></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">طبرانی (متوفای 360ق) در «المعجم الکبیر» وامام بیهقی (متوفای 430ق) در«دلایل النبوه» نقل کرده اند که روزی پیامبر از کنار شکارچیانی می گذشت که آهویی شکار کرده بودند. آن آهو با حضرت سخن گفت. پیامبر به شکارچی ها فرمود که آهو را رها کنند تا برود به بچه هایش شیر بدهد. وبرگردد. شکارچی ها پرسیدند: «درقبال چه چیزی آن را آزاد کنیم؟» حضرت فرمودند: من ضامنم» . رسول خدا(ص) نشست تا آهو رفت و برگشت. شکارچی ها هم آهو را به حضرت بخشیدند وآن حضرت، آهو را آزاد فرمودند.</div></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">درعوض، شیخ صدوق (متوفای 381ق) درکتاب «عیون الاخبار الرضا» داستانی را نقل می کند از ابومنصور محمد بن عبدالرزاق طوسی (متوفای 350ق) . ابومنصور طوسی ، کسی است که به دستورش داستان های «شاهنامه» جمع شده بود وابتدا دقیقی وبعد فردوسی آن را به نظم کشیدند.</div></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">ابومنصور طوسی تعریف می کند که در جوانی اش یک بار برای شکار رفته بوده. آهویی گیرش می آید.او را دنبال می کند. آهو می رود ومی رود تا به مزار حضرت رضا(ع) می رسد، به محض وارد شدن آهو به داخل ساختمان مزار، سگ ابومنصور دست از تعقیب او بر می دارد. خود ابومنصور که سنی مذهب بوده، داخل مزار هم می رود. اما به جز پشکل آهو چیزی پیدا نمی کند. ابومنصور می گوید از آن زمان معتقد به مزار امام رضا(ع) شده است ومدام به زیارت آن حضرت می رود.</div></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">به نظر می رسد داستان ضامن آهو شدن امام رضا(ع) ، از ادغام این دو داستان با هم آمده باشد.</div></font><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">&nbsp;</div></font><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>عالم آل محمد</strong></div></strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">ائمه معصومین ما (ع) همگی از علمای عصرخود بوده اند و قبل از امام رضا (ع) به امام باقر(ع) هم این لقب را داده بودند. با این حال شهرت امام رضا(ع) به برتری علمی برهمعصرانش از آنجا آمده است که مامون که خودش هم از دانشمندان بود. و«اعلم بنی عباس» به حساب می آمد دردوره ولایتعهدی، مناظرات متعددی را بین امام رضا (ع) و علمای دیگر مذاهب ترتیب می داد.</div></font></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">انگیزه مامون از این کار را بعضی مثل طبری (درتاریخ طبری) علاقه او به علم ودانش ذکر کرده اند وحاکم نیشابوری (درتاریخ نیشابور) می گوید که این کار را می کرد تا نقاط ضعف احتمالی امام رضا (ع) را برملا کند وبه جایگاه ایشان توهین کند.به هر حال، هدف هرچه که بود نتیجه مناظرات اذعان همه به علم ودانش سرشار امام (ع) ودادن لقب «عالم آل محمد» به آن حضرت بود. برای آنکه به صحت این حرف پی ببرید، می توانید موضوع یکی از جلسات این مناظرات را در دو منبع سنی («عقدالفرید» نوشته ابن عبد ربه اندلسی، متوفای 328ق) و شیعه («عیون اخبار الرضا»، نوشته ابن بابویه یا شیخ صدوق، متوفای 381ق) بخوانید که دقیقاً عین همان را نقل کرده اند.</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>غریب یا غریب الغربا</strong></div></strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">ممکن است تصور شود لقب «غریب» برای امام هشتم (ع) به خاطر دوری آن حضرت از شهر پیامیر(ص) یعنی مدینه بوده است اما از بین امامان ما ، فقط دوامام بوده اند که به طور کامل درمدینه زندگی کرده اند (امام باقر(ع) و امام صادق(ع) . سه امام اول دوره ای را در کوفه بوده اند وامام سوم پس از ترک مدینه به اجبار وحرکت به سمت مکه، عاقبت در سرزمین عراق به شهادت رسید.امام چهارم که به اسارت تا دمشق هم رفتند واز امام کاظم(ع) به بعد هم همه ائمه در بغداد وتحت نظر خلفای عباسی بودند (جز امام رضا(ع) که درمرو تحت نظر بودند) با این حساب، این لقب نباید تنها به این دلیل باشد.</div></font></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">به نظر می رسد که این لقب را خود امام و نزدیکان آن حضرت شایع کرده اند تا مانع از موفقیت اقدام سیاسی مامون که می خواست از ولایتعهدی امام رضا (ع) سوء استفاده بکند، بشوند.</div></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">همچنان که امام رضا (ع) در وقت حرکت به سوی ایران، از اهل بیتشان خواستند تا گریه و نوحه بکنند، یا وقتی که دعبل خزاعی درمرو خدمت ایشان رسید وشعری را که در رثای شهادت امامان قبلی برای آن حضرت خواند، حضرت به شعر او دوبیت اضافه کردند: «وقبر بطوس یالها من مصیبت / الحت علی الاحشا بالزفرات / الی الحشر حتی یبعث الله قائما/ یفرج عنا الغم والکربات» یعنی «وقبری در طوس است که مصیبتش غم را تا روز قیامت در دل ها می افروزد تا اینکه خداوند قائمی را برانگیزد واندوه را از دل ما برطرف کند.» دعبل پرسیده بود: « یابن رسول الله! من چنین قبری را نمی شناسم.» وحضرت جواب داده بود: « آن قبر من است.» دعبل هم قصیده اش را با دوبیت امام، این طرف و آن طرف برای شیعیان می خواند.</div></font><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">&nbsp;</div></font><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>مرتضی</strong></div></strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">&nbsp;این لقب به معنای مورد رضایت و پسندیده ، لقبی است که شیعیان دربرابر لقب «رضا» که مامون به آن حضرت داده بود برای ایشان به کار بردند، ، لفب مرتضی البته ازالقاب مشترک بین آن حضرت با سایر ائمه (ع) است واگر هم درمتنی، مرتضای خالی دیدید، قاعدتاً منظور امام اول(ع) است؛ اما در صلوات خاصه امام رضا هم این لقب بلافاصله بعد از لقب رضا آمده است:«اللهم صل علی علی بن موسی الرضا المرتضی»</div></font></font></p> text/html 2018-11-29T11:09:15+01:00 jamandehan8.ir سجاد کیانی چند حکایت و کرامت از امام رضا (ع) http://jamandehan8.ir/post/7 <p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" style="" color="#3333ff"><b style="">چند کرامت از امام رضا (ع)</b></font></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#cc0000">&nbsp;</font></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><strong style=""><font size="3" style="" color="#cc0000">امام هشتم (ع) و ماجرای تشییع جنازه</font></strong></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><strong style=""><font size="3" style="" color="#cc0000"><br></font></strong></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/religious/re2128.jpg" alt="داستانهایی از کرامات امام رضا"></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><br></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><br></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><strong style=""><font size="3" style="" color="#3333ff">امام هشتم (ع) و ماجرای تشییع جنازه</font></strong></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">موسی بن سیار كه از یاران حضرت رضا علیه السلام است ،‌می‌گوید :</font></div><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">« ‌روزی همراه ایشان بودم همین كه نزدیك دیوارهای طوس رسیدیم صدای ناله و گریه‌ای را شنیدم . من به جست و جوی آن رفتم . ناگاه دیدم جنازه‌ای را می آورند در این حال حضرت از مركب پیاده شده و به طرف جنازه آمدند و آنرا بلند كردند و چنان به آن جنازه چسبیدند، همچون بچه‌ای كه به مادرش می‌چسبد آنگاه رو به من نموده فرمودند :</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">« هر كس جنازه‌ای از دوستان ما را تشییع كند، مثل روزی كه از مادر متولد شده، گناهانش پاك می‌شود »</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">وقتی جنازه كنار قبر گذاشته شد، حضرت كنار میت نشسته و دست مبارك خود را روی سینه‌ی او گذاشتند و فرمودند :« فلانی ! تو را بشارت می‌دهم كه بعد از این دیگر ناراحتی نخواهی دید .» (1)</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">عرض كردم : فدایت شوم، مگر این مرد را می‌شناسید، در حالیكه اینجا سرزمینی است كه تا كنون در آن گام ننهاده‌اید امام علیه السلام فرمود: موسی ! مگر نمی دانی كه اعمال شیعیان ما هر صبح و شام بر ما عرضه می‌شود.</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">این چنین است كه امامان علیهم السلام از احوال ما آگاهند و لذا هر حاجتمندی كه رو به سوی آنان می‌كند، مورد توجه قرار می‌گیرد و حاجتش به نحو شایسته‌ای برآورده می‌گردد.&nbsp;</div></font></p><p class="imgarticle" style="margin: 0px; text-align: center; width: 519px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><font size="3" color="#3333ff" style="text-decoration-line: none;"><img title="کرامات امام رضا از زبان بزرگان،کرامات امام رضا علیه السلام" src="http://www.beytoote.com/images/stories/religious/re2128-1.jpg" alt="داستانهایی از کرامات امام رضا" style="border: 1px solid rgb(229, 229, 229); border-radius: 3px; display: block; margin: 15px auto; padding: 5px; width: 450px; height: 253px;"></font></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">کرامات امام رضا (ع)<br><br></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;&nbsp;<strong>دستگیری امام هشتم علیهم السلام از زائران در راه مانده :</strong></font></div><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">محدث نوری رضوان الله علیه نقل می‌كند :</font></div><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">یكی از خدمتگزاران حرم مطهر حضرت رضا علیه السلام گفت : در شبی كه نوبت خدمت من بود، در رواقی كه به دارالحفاظ معروف است، خوابیده بودم .</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">ناگاه در خواب دیدم كه در حرم مطهر باز شد خود حضرت امام رضا علیه السلام از حرم بیرون آمدند و به من فرمودند :« برخیز و بگو مشعلی فروزان بالای گلدسته ببرند، زیرا جماعتی از اعراب بحرین به زیارت من می‌آیند و اكنون در اطراف « طرق » ( هشت كیلومتری مشهد ) بر اثر بارش برف راه را گم كرده‌اند برو به میرزا شاه نقی متولی بگو مشعلها را روشن كند و با گروهی از خادمان جهت نجات و راهنمایی آنان حركت كنند .»</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">آن خادم می‌گوید : از خواب پریدم و فوری از جا برخاستم و مسؤول خدام را از خواب بیدار كرده و ماجرا را برایش گفتم او نیز با شگفتی برخاست و با یكدیگر بیرون آمدیم در حالی كه برف به شدت می بارید مشعلدار را خبر كردیم و او به سرعت مشعلی روی گلدسته روشن كرد آنگاه با عده‌ای از خدام حرم به خانه‌ی متولی رفتیم و ماجرا را برایش شرح دادیم سپس با گروهی مشعلدار به طرف طرق حركت كردیم نزدیك طرق به زوار رسیدیم . آنان در هوای سرد و برفی میان بیابان گویی منتظر ما بودند . از چگونگی حالشان جویا شدیم گفتند : ما به قصد زیارت حضرت رضا علیه السلام از بحرین بیرون آمدیم امشب گرفتار برف و سرما شده و از راه خارج گشتیم و دیگر نمی‌توانستیم مسیر حركت را تشخیص دهیم تا اینكه از شدت سرما دست و پای ما از كار افتاد و خود را آماده‌ی مرگ نمودیم . از مركب‌ها فرود آمدیم و همه یك جا جمع شدیم . فرش‌هایمان را روی خود انداختم و شروع به گریستن كردیم و به حضرت رضا علیه السلام متوسل شدیم . در میان مسافران مردی صالح و اهل علم بود . همین كه چشمش به خواب رفت، حضرت رضا علیه السلام را در خواب زیارت نمود ،كه به او فرمود :</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">« برخیز ! كه دستور داده‌ام چراغ‌ها را بالای مناره‌ها روشن كنند. شما به طرف چراغ‌ها حركت كنید .» همه برخاستیم و به طرف چراغ‌ها حركت كردیم كه ناگاه شما را دیدیم .» (2)</div></font></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;</font></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;<strong>&nbsp;ای نفست چاره‌ی درماندگان&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; جزتوكسی نیست كس بی‌كسان</strong><br><strong>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; چاره‌ی ما ساز كه بیچاره‌ایم&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; گر توبرانی، به كه روی آوریم</strong><br><strong>&nbsp; &nbsp;&nbsp; یار شوای مونس غمخوارگان&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; چاره‌ كن ای چاره‌ی بیچارگان</strong><br><strong>&nbsp;&nbsp; قافله شد، بی كس ما ببین&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; ای كس ما بی‌كسی ما ببین</strong><br><strong>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; پیش تو با ناله وآه آمده‌ایم&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; معتغذر از جرم و گناه آمده‌ایم</strong></font></p><p class="imgarticle" style="margin: 0px; text-align: center; width: 519px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;<span style="border-image: initial; border-radius: 3px; margin-right: auto; margin-left: auto;"><img title="کرامات امام رضا از زبان بزرگان،کرامات امام رضا علیه السلام" src="http://www.beytoote.com/images/stories/religious/re2128-2.jpg" alt="داستانهایی از کرامات امام رضا" style="border: 1px solid rgb(229, 229, 229); border-radius: 3px; display: block; margin: 15px auto; padding: 5px; width: 450px; height: 225px;"></span></font></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">کرامات امام رضا<br><br></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;&nbsp;&nbsp;<strong>شفای عالمی وارسته توسط امام هشتم علیه السلام و اعطای كرامت به وی</strong></font></div><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">آیه الله وحید خراسانی نقل كرد : مدت بیست سال در مدرسه حاج حسن مشهد تحت سرپرستی مرحوم حاج شیخ حبیب الله گلپایگانی - كه سال‌ها در مسجد گوهر شاد امام جماعت بود - بودم . ایشان روزی به من فرمود :</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">« مدتی در تهران مریض و بستری شدم . روزی به جانب حضرت رضا علیه السلام رو كرده گفتم : آقا ! من چهل سال تمام پشت در صحن، در سرما و گرما ،‌سجده‌ی عبادت پهن كرده ،نماز شب و نوافل می خواندم و بعد خدمت شما شرفیاب می گشتم حال كه بستری شده‌ام، به من عنایتی بفرمایید . ناگاه در همان حال بیداری دیدم در باغ و بستانی خدمت حضرت رضا علیه السلام قرار دارم ایشان از داخل باغ گلی چیده به دست من دادند من آن گل را بوییدم و حالم خوب شد جالب‌تر آن كه دستی كه حضرت رضا علیه السلام به آن دست گل داده بودند، چنان با بركت بود كه بر سر هر بیماری می‌كشیدم، بی‌درنگ شفا می‌یافت ! البته در همان روزهای نخست با یك مرتبه دست كشیدن بیماری‌های صعب العلاج بهبود می یافت، ولی بعد از مدتی كه با این دست با مردم مصافحه كردم، آن بركت اولیه از دست رفت و اكنون باید دعاهای دیگری را نیز بر آن بیفزایم تا مریضی شفا یابد .»</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">آنان كه خاك را به نظر كیمیا كنند آیا بود كه گوشه‌ی چشمی به ما كنند؟</div></font></p><p class="imgarticle" style="margin: 0px; text-align: center; width: 519px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;<span style="border-image: initial; border-radius: 3px; margin-right: auto; margin-left: auto;"><img title="کرامات امام رضا از زبان بزرگان،کرامات امام رضا علیه السلام" src="http://www.beytoote.com/images/stories/religious/re2128-3.jpg" alt="داستانهایی از کرامات امام رضا" style="border: 1px solid rgb(229, 229, 229); border-radius: 3px; display: block; margin: 15px auto; padding: 5px; width: 450px; height: 338px;"></span></font></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">,کرامات امام رضا از زبان بزرگان (ع)</font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;&nbsp;</font></div><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong><font size="3" color="#3333ff">پاسخ امام هشتم علیه السلام به نامه‌ی یكی از زائران</font></strong></div></span><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">آقا میرزا حسن لسان الأطباء از اهالی اشرف مازندران نقل كرد در زمانی كه حاجی ملا محمد اشرفی از مشاهیر علما در زادگاه خود اشرف ( بهشهر ) زندگی می‌كرد، من یك بار عازم زیارت حضرت رضا، علیه السلام شدم . برای خداحافظی و امر وصیت نامه‌ی خود خدمت ایشان رفتم و چون دانست كه به زیارت ثامن الائمه علیه السلام می روم، پاكتی به من داد و فرمود :</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">« در اولین روزی كه به حرم مشرف شدی، این نامه را تقدیم امام رضا علیه السلام كن و در مراجعت جوابش را گرفته، برایم بیاور.»</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">با خود گفتم : یعنی چه ؟ مگر امام رضا علیه السلام زنده است كه نامه را به او بدهم؟! چگونه جوابش را بگیرم؟! اما عظمت مقام آن دانشمند مانع شد كه این مطلب را به ایشان بگویم و اعتراض نمایم .</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">هنگامی كه به مشهد مقدس رسیدم، در اولین روز زیارت، برای ادای تكلیف نامه را به داخل ضریح انداختم . بعد از چند ماه موقع مراجعت برای زیارت وداع به حرم مشرف شدم و اصلاً سخن حاجی را كه گفته بود جواب نامه‌ام را بگیر و بیاور، فراموش كرده بودم .</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">بعد از نماز مغرب و عشا درحال زیارت بودم كه ناگاه صدای مأموری بلند شد كه زائران از حرم بیرون روند تا خدام به تنظیف حرم بپردازند . وقتی نماز زیارت را تمام كردم، متحیر شدم كه اول شب چه وقت در بستن است ؟ ولی دیدم كسی جز من در حرم نیست ! برخاستم كه بیرون روم، ناگاه دیدم سید بزرگواری در نهایت شكوه و جلال از طرف بالا سر با كمال وقار به سوی من می آید . همین كه به من رسید، فرمود : حاجی میرزا حسن ! وقتی به اشرف رسیدی پیغام مرا به حاجی اشرفی برسان و بگو :</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">آیینه شو جمال پری طلعتان طلب جاروب زن به خانه و پس میهمان طلب</div></font><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">در این فكر بودم كه این بزرگوار كه بود ؟ كه مرا به اسم خواند و پیغام داد یك مرتبه متوجه شدم اوضاع حرم به حالت اول برگشته، برخی نشسته و بعضی ایستاده به زیارت و عبادت مشغول هستند فهمیدم كه این حالت مكاشفه بوده است . وقتی به وطن مراجعت كردم، یكسره به خانه مرحوم حاجی اشرفی رفتم تا پیغام امام علیه السلام را به وی برسانم همین كه در را كوبیدم، صدای حاجی از پشت در بلند شد كه :</div></font></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">« حاجی میرزا حسن ! آمدی ؟ قبول باشد . آری :</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">آیینه شو جمال پری طلعتان طلب جاروب بزن به خانه و پس میهمان طلب</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">سپس افزود:« افسوس ! كه عمری گذراندیم و چنان كه باید و شاید صفای باطن پیدا نكرده‌ایم !» (3)&nbsp;</div></font></p><p class="imgarticle" style="margin: 0px; text-align: center; width: 519px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><font size="3" color="#3333ff" style="text-decoration-line: none;"><img title="کرامات امام رضا از زبان بزرگان،کرامات امام رضا علیه السلام" src="http://www.beytoote.com/images/stories/religious/re2128-4.jpg" alt="داستانهایی از کرامات امام رضا" style="border: 1px solid rgb(229, 229, 229); border-radius: 3px; display: block; margin: 15px auto; padding: 5px; width: 400px; height: 280px;"></font></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">داستانهایی از کرامات امام رضا (ع)</font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;&nbsp;</font></div><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong><font size="3" color="#3333ff">صله‌ی امام رضا علیه السلام به یك شاعر با اخلاص :</font></strong></div></span><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">مرحوم حاج شیخ ابراهیم صاحب الزمانی از مداحان مخلص و مرثیه خوانان باسوز اهل بیت علیه السلام بود او سال‌ها پیش از شروع درس مرحوم آیه الله حائری بنیانگذار حوزه‌ی علمیه‌ی قم ،دقایقی چند روضه می‌خواند و آنگاه آیت الله حائری درس خویش را آغاز می‌كرد .</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">او داستانی شنیدنی دارد كه از حضرت رضا علیه السلام برای مدح خویش صله دریافت داشته است ! خود نقل می كرد كه یك بار مشهد مقدس مشرف شدم و مدتی در آنجا اقامت گزیدم . پولم تمام شد و كسی را هم برای رفع مشكل خویش نمی‌شناختم. از این رو قصیده‌ای در مدح حضرت رضا علیه السلام سرودم و فكر كردم كه بروم و آن را برای تولیت آستان مقدس بخوانم و صله بگیرم با این نیت حركت كردم، اما در میان راه به خود آمدم كه چرا نزد خود حضرت رضا علیه السلام، نروم و آن را برای وی نخوانم ؟! به همین جهت كنار ضریح رفتم و پس از استغفار و راز و نیاز با خدا، قصیده‌ی خود را خطاب به روح بلند و ملكوتی آن حضرت خواندم و تقاضای صله كردم .ناگاه دیدم دستی با من مصافحه نمود و یك اسكناس ده تومانی در دستم نهاد . بی‌درنگ گفتم :« سرورم ! این كم است » ده تومانی دیگر داد باز هم گفتم : « كم است » تا به هفتاد تومان كه رسید، دیگر خجالت كشیدم تشكر كردم و از حرم بیرون آمدم .</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">كفش‌های خود را كه می پوشیدم، دیدم آیه الله حاج شیخ حسنعلی تهرانی، جد آیت الله مروارید، با شتاب رسید و فرمود :« شیخ ابراهیم ! » گفتم : « بفرمایید آقا !» گفت:«خوب با آقا حضرت رضا علیه السلام روی هم ریخته‌ای، برایش مدح می‌گویی و صله می‌گیرید. صله را به من بده » بی‌معطلی پول‌ها را به او تقدیم كردم و او یك پاكت در ازای آن به من داد و رفت وقتی گشودم دیدم دو برابر پول صله است یعنی یكصد و چهل تومان .(4)</div></font></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;</font></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" style="" color="#3333ff"><strong style="">ای كه بر خاك حریم تو ملائك زده بوس</strong><br><strong style="">رشك فردوس برین گشته ز تو خطه توس</strong><br><br><strong style="">هركه آید به گدایی به در خانه‌ی تو</strong><br><strong style="">حاش لله كه زدرگاه تو گردد مأیوس</strong></font></p> text/html 2018-11-29T11:01:55+01:00 jamandehan8.ir سجاد کیانی خلاصه ای از زندگی نامه امام رضا (ع) http://jamandehan8.ir/post/6 <p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" style="" color="#ff0000"><b style="">امام رضا (ع) هشتمین امام شیعیان است</b></font></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;</font></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><font size="3" style="" color="#3333ff">امام رضا (ع) هشتمین امام شیعیان از سلاله پاک رسول خدا (ص) و هشتمین جانشین پیامبر مکرم اسلام (ص) است. بنابر نظر مشهور مورّخان وی در یازدهم ذی قعده سال ۱۴۸ هـ. ق، در مدینه منوّره متولد شد. نام مبارکش، علی، کنیه آن حضرت، ابوالحسن و دارای القاب متعددی از جمله؛ رضا، صادق، ‏صابر، فاضل، قرة ‏اعین المؤمنین و... هستند، اما مشهورترین لقب ایشان، «رضا» به معنای «خشنودی» است.</font></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><font size="3" style="" color="#3333ff"><br></font></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><img src="http://www.beytoote.com/images/stories/religious/re2009.jpg" alt="شهادت امام رضا,زندگی نامه امام رضا (ع)"></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><br></p><p style="text-align: center; margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><br></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" style="" color="#3333ff">پدر بزرگوار امام رضا، امام موسی کاظم (ع) پیشوای هفتم شیعیان بودند که در سال ۱۸۳ ﻫ.ق، به دست هارون عباسی به شهادت رسیدند، و مادر گرامیشان نجمه (تکتم) نام داشت.</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">امام رضا (ع) در مدینه، پس از شهادت پدر، امامت بر مردم را بر عهده گرفت، و به رسیدگى امور پرداخت، شاگردان پدر را به دور خودش جمع کرد و به تدریس و تکمیل حوزه علمیه جدش امام صادق (ع) مشغول شد و در این راستا گام هاى بزرگ و استوارى برداشت.</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">مدت امامت حضرت رضا(ع)، حدود ۲۰ سال طول کشید، که ۱۷ سال آن در مدینه و سه سال آخر آن در خراسان گذشت.</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">در مورد تعداد فرزندان آن حضرت اختلاف وجود دارد، برخی امام جواد(ع) را تنها فرزند ایشان دانسته و گروهی نیز فرزندان دیگری را برای حضرتشان بر­می­شمارند.</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">امام رضا (ع) پس از هفده سال سکونت در مدینه و تبلیغ دین و ارشاد مردم، با نقشه و حیله مأمون عباسی، راه خراسان را در پیش گرفت. آن حضرت پس از قبول اجباری ولایت عهدی مأمون و گذشت سه سال، در ۵۵ سالگی به دست این خلیفۀ عباسی به شهادت رسید.</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><span style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>تاریخ ولادت امام رضا</strong></div></span><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">امام رضا(ع) هشتمین امام شیعیان، از سلاله پاک رسول خدا(ص) و هشتمین جانشین پیامبر مکرّم اسلام است. بنابر نظر مشهور مورّخان امام رضا(ع)، در یازدهم ذی قعده سال ۱۴۸ هـجری قمری در مدینه منوّره متولّد شد.[1]</div></font></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>نام و القاب&nbsp;امام رضا</strong></div></strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">نام مبارکشان «علی»، کنیۀ آن حضرت، «ابوالحسن» و دارای القاب متعدّدی از جمله؛ رضا، ‏صابر، فاضل، قرة ‏اعین المؤمنین (نور چشم مؤمنان) و... هستند،[2] اما مشهورترین لقب ایشان، «رضا» به معنای «خشنودی» است.</div></font></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>پدر و مادر</strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" style="">&nbsp;</font><strong>امام رضا</strong></div></strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">پدر بزرگوار امام رضا(ع)، امام موسی کاظم(ع) پیشوای هفتم شیعیان بودند که در سال ۱۸۳ ﻫ.ق. به دست هارون عباسی به شهادت رسیدند.</div></font></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">مادر گرامی امام رضا(ع) نجمه نام داشت.[3] البته نام های دیگری نیز برای مادر گرامیشان ذکر کرده اند.[4]</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>دوران کودکى و جوانى امام رضا</strong></div></strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">حضرت رضا(ع)، دوران کودکى و جوانى را تا سال 201 هجری قمری در مدینه طیّبه[5] که مهبط وحى بود در خدمت پدر بزرگوارش سپرى کرد و مستقیماً تحت تعلیم و تربیت امام هفتم(ع) قرار گرفت و علوم و معارف و اخلاق و تربیتى را که امام کاظم(ع) از پدرانش به ارث برده بود، به او آموخت.[6]</div></font></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">گزارشی از حضور ایشان در بغداد هنگام زندانی بودن پدر بزرگوارشان در آن شهر در دسترس نیست.</div></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>ازدواج امام رضا</strong></div></strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">امام رضا(ع) دارای تعدادی کنیز بودند، از جمله کنیزان ایشان، سبیکه مادر امام جواد(ع) است. وی کنیزى بود که به او سبیکه یا دُرّه می گفتند، حضرت رضا او را خیزران نام گذاشتند و این بانو از اهالى نوبه (منطقه ای در آفریقا) است.[7] و همسر دائمی امام رضا(ع) ام حبیبه بود.[8]&nbsp;</div></font></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>فرزندان امام رضا</strong></div></strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">در تعداد و اسامی فرزندان امام رضا(ع) نقل های مختلفی وجود دارد؛ گروهی آنها را پنج پسر و یک دختر، به نام های محمّد قانع، حسن، جعفر، ابراهیم، حسین و عایشه ذکر کرده اند؛[9] همچنین در نقلی شیخ صدوق در سلسله سند روایتی از فاطمه به عنوان یکی از دختران آن حضرت نام برده است؛[10] امّا شیخ مفید بر این عقیده است، که امام هشتم(ع)، فرزندی جز امام جواد(ع) نداشتند.[11] ابن شهرآشوب[12] و طبرسى،[13] نیز بر همین اعتقادند.</div></font></font></p><p class="imgarticle" style="margin: 0px; text-align: center; width: 519px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;<span style="border-image: initial; border-radius: 3px; margin-right: auto; margin-left: auto;"><img title="شهادت امام رضا,زندگی نامه امام رضا (ع)" src="http://www.beytoote.com/images/stories/religious/re2009-1.jpg" alt="زندکینامه امام رضا،میلاد امام رضا,تولد امام رضا" style="border: 1px solid rgb(229, 229, 229); border-radius: 3px; display: block; margin: 15px auto; padding: 5px; width: 400px; height: 268px;"></span></font></p><p style="margin: 0px; font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">امام رضا (ع) دریازدهم ذی القعده &nbsp;سال ۱۴۸ هجری فمری در مدینه منوره متولد شد.</font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;&nbsp;</font></div><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong><font size="3" color="#3333ff">&nbsp;امامت امام رضا</font></strong></div></strong><div style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff">امامت و وصایت حضرت رضا(ع) بارها توسط رسول خدا(ص)، پدر بزرگوار و اجداد طاهرینشان(ع) اعلام شده بود. به ویژه امام کاظم(ع) بارها در حضور مردم، ایشان را به عنوان وصی و امام بعد از خویش معرّفی کرده بودند که به یک نمونه از آنها اشاره می‌ شود:</font></div><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">از محمّد بن اسماعیل بن فضل هاشمىّ چنین روایت شده است که‏ گفت: بر امام موسى کاظم(ع) وارد شدم در حالى که ایشان به شدّت مریض بودند، به حضرت عرض کردم: اگر خداى ناکرده براى شما اتّفاقى بیفتد- و خدا آن روز را نیاورد- به چه کسى رجوع کنیم (امام بعد از شما کیست)؟ فرمود: «به فرزندم علىّ، نوشته او، نوشته من است، و او وصىّ و جانشین من بعد از مرگم خواهد بود».[14]</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">امام رضا (ع) در مدینه، پس از شهادت پدر، امامت بر مردم را بر عهده گرفت، و به رسیدگى امور پرداخت، شاگردان پدر را به دور خودش جمع کرد و به تدریس و تکمیل حوزه علمیه جدش امام صادق (ع) مشغول شد و در این راستا گام هاى بزرگ و استوارى برداشت.</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">پس از شهادت امام کاظم(ع) که در سال ۱۸۳ هـ ق رخ داد، آغاز امامت حضرت رضا(ع) شروع شد، و با توجه به این که هارون (پنجمین خلیفه عباسى) در سال ۱۹۳ از دنیا رفت، ده سال از امامت حضرت رضا(ع) معاصر زمان هارون بود.</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">مدت امامت آن حضرت، حدود ۲۰ سال طول کشید که ۱۷ سال آن در مدینه و سه سال آخر آن در خراسان گذشت.</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>شهادت امام رضا</strong></div></strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">امام رضا(ع) پس از هفده سال سکونت در مدینه و تبلیغ دین و ارشاد مردم، با نقشه و حیلۀ مأمون عباسی، راه خراسان را در پیش گرفت. آن حضرت پس از قبول اجباری ولایت عهدی مأمون و گذشت سه سال، در ۵۵ سالگی به دست مأمون خلیفه عباسی به شهادت رسید.</div></font></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">در تعیین سال شهادت امام نقل های مختلفی به ثبت رسیده است. گروهی سال ۲۰۲ هجری قمری را سال شهادت حضرت می دانند[15] و عده ای سال ۲۰۳ هجری قمری را؛ [16] اما مشهور، نظریه دوم است.</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">در تعیین روز شهادت آن حضرت نیز اتفاق نظر نیست؛ مانند در روز جمعه از ماه رمضان،[17] هفدهم ماه صفر،[18] و آخر ماه صفر.[19]</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">در میان این نقل ها، نظریه آخر؛ یعنی آخرین روز از ماه صفر، مشهورترین و قابل اعتمادترین نقل است.</div></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><div style="text-align: center;">بنابراین، مشهورترین و قوی ­ترین نظریه در تاریخ شهادت آن حضرت، روز جمعه، آخرین روز ماه صفر سال ۲۰۳ هجری قمری است.[20]</div></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>فضائل امام رضا</strong></div></strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">از نگاه بزرگان شیعه، امام رضا(ع) همانند دیگر امامان معصوم(ع)، دارنده تمام کمالات و فضایل اخلاق انسانی در مرتبه اعلی است. به گفتۀ آنان، او آن چنان در قلّه شکوهمند کمال و فضیلت قرار دارد که نه تنها دوستان و پیروانش او را ستوده اند، بلکه دشمنان کینه توز و سرسخت هم به مدح و ستایش او پرداخته‌اند. درباره اوصاف اخلاقی آن حضرت «ابراهیم بن عباس» می ‌گوید: «هرگز ندیدم که امام رضا(ع) به کسی یک کلمه جفا کند و ندیدم که سخن شخصی را قطع کند و ندیدم که نیازمندی را از درگاه خویش رد کند. او هرگز در حضور افراد تکیه نمی‌داد و هرگز او را ندیدم که با صدای بلند بخندد، بلکه خنده اش تبسم و لبخند بود. وقتی که کنار سفره می ‌نشست، همه خدمت کاران و غلامان را کنار سفره می ‌نشاند».[21]</div></font></font></p><p style="margin: 0px; text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif" size="3" color="#3333ff"><br></font></div><font size="3" color="#3333ff"><strong style="font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif;"><div style="text-align: center;"><strong>خلفای هم عصر امام رضا</strong></div></strong><font face="Tahoma, Geneva, sans-serif"><div style="text-align: center;">امام رضا(ع) در دوران امامت خود با سه تن از حُکّام و خلفای عباسى روبه‏رو و معاصر بود: هارون الرشید، امین و مأمون.[22]</div></font></font><div style="text-align: center;"><font size="3" color="#3333ff"><br></font></div></p><p style="text-align: center; margin: 0px; color: rgb(31, 31, 31); font-family: Tahoma, Geneva, sans-serif; font-size: 13px;"><br></p> text/html 2018-09-25T17:31:18+01:00 jamandehan8.ir مدیر سایت اسرار زیارت امام رضا http://jamandehan8.ir/post/5 <div align="center"><img src="https://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1397/7/2/8691511_781.jpg" alt="" width="432" vspace="0" hspace="0" height="288" border="0" align="bottom"></div><div align="center"><br></div><div align="center"><span style="color: #ff0000;"><span style="color: #333333;">در احادیث نقل شده است: </span></span>هر کس<strong> امام رضا</strong> (علیه السلام) را زیارت کند، مانند آن است که خداوند را در عرش<strong> زیارت</strong> کرده باشد، به زائر حرم وی ثواب هفتاد حج مقبول عطا می شود، گناهان گذشته و آینده زائر آمرزیده می شود، <strong>بهشت</strong> از برای او می شود. به نقل از تبیان بخوانید. <p>در احادیث نقل شده است: «هر کس امام رضا (علیه السلام) را زیارت کند، مانند آن است که خداوند را در عرش زیارت کرده باشد. به زائر حرم وی ثواب هفتاد حج مقبول عطا می شود. گناهان گذشته و آینده زائر آمرزیده می شود. بهشت از برای او می شود و در روز قیامت در کنار منبر رسول الله برای او نیز منبری قرار داده می شود تا مردم از حساب فارغ شوند.»</p> <p>همچنین امام رضا (علیه السلام) فرموده اند: «هر کس به زیارت من بیاید من در سه جا به دیدن او می روم. هنگامی که کتاب ها (نامه اعمال) به دست های راست و چپ داده می شود، در وقت نهادن اعمال در میزان در هنگام عبور از صراط.» به راستی چه سری در زیارت ائمه معصومین (علیهم السلام) نهفته است که خداوند تا بدین جایگاه به زائر اجر و ثواب عطا می کند. به عنوان نمونه کسی که مشرف به سفر حج می شود مکلف است به محرم شدن و به جا آوردن اعمال خاص حج. پس از برگزاری مراسم حج، مقبول قرار گرفتن اعمال به درگاه حضرت احدیت و جلب رضایت آن حضرت ثابت شده نیست.</p> <p>اما شخصی که به زیارت علی بن موسی الرضا (علیه السلام) مشرف می شود و فقط تنها یک شب از سفر خود را در جوار مضجع شریف آن حضرت بیتوته کند خداوند ثواب هفتاد هزار حج مقبول را به وی تفضل می کند.</p> <p>بی شک در زیارت ائمه معصومین سری بزرگ و واقعیتی بلند مرتبه وجود دارد که تا بدین حد به آن سفارش شده و برای آن اجر لحاظ شده است.</p> <p>در نتیجه زیارت ائمه معصومین یک عمل عبادی صرف نیست و یک پشتوانه عمیق و جدی اعتقادی دارد همان طور که در دعای ندبه می خوانیم، پیامبر فرمودند: «انامدینه العلم و علی بابها و من ارادالحکمه فلیاتها من بابها »؛ من شهر علمم و علی درب آن است و هرکس خواهان حکمت است از درب آن وارد شود</p> <p><span style="color: #008000;"><strong>اولین نکته اساسی برای زائر معرفت داشتن به حق امام است</strong></span></p> <p>اولین امری که زائر بایستی به آن توجه کند آن است که در زیارت، تسلیم امر امامت باشد و نسبت به حقوق امام معرفت داشته باشد.</p> <p>امام موسی کاظم (علیه السلام) می فرماید: هر کس پسرم (علی بن موسی) را در سرزمینی که به حالت غربت از دنیا می رود زیارت کند و تسلیم امرش بوده و به حقش آگاه و عارف باشد نزد خدا مقامش همچون مقام شهدا بدر است.</p> <p>دومین نکته ای که اربابان خرد باید به آن توجه کنند این است که در اعمال مستحب عبادی هیچ امری به اندازه زیارت سفارش شده نیست که خداوند اجر آن را آمرزش گناهان و بهشت قرار داده است، علت ارزش گذرای زیارت بدین مرتبه آن است که زیارت تنها یک عمل عبادی مستحب نیست، بلکه یک امر اعتقادی محسوب می شود زیرا کسی که به زیارت امام معصوم (علیه السلام) می رود بدین معناست که نبوت را پذیرفته و به معاد و توحید اعتقاد پیدا کرده است.</p> <p><strong><span style="color: #008000;">برخوردهای تربیتی امام رضا(ع)/بخش دوم</span></strong></p> <p>محال است کسی به امامت علی بن موسی الرضا اعتقاد داشته باشد اما نبوت و معاد و توحید که اصول دین هستند را نپذیرفته باشد و همان طور که در زیارت جامعه آمده است «ارکانا لتوحیده» ائمه ارکان های توحید هستند و به وسیله آن ها خداوند پرستش می شود. در نتیجه زیارت ائمه معصومین یک عمل عبادی صرف نیست و یک پشتوانه عمیق و جدی اعتقادی دارد همان طور که در دعای ندبه می خوانیم، پیامبر فرمودند: «انامدینه العلم و علی بابها و من ارادالحکمه فلیاتها من بابها»؛ من شهر علمم و علی درب آن است و هرکس خواهان حکمت است از درب آن وارد شود.</p> <p>دومین دلیلی که زیارت ائمه بدین منزلت و مرتبت در دین ارزش گذاری شده است، توجه به نقش ائمه در دین و سعادت مردم است، همان طور که در زیارت جامعه کبیره می خوانیم: «اشهدانکم کلمه التقوی و باب الهدی»؛ همانا شهادت می دهم شما کلمه تقوی و باب هدایت هستید.</p> <p>بدین معنا که هر کس خواهان هدایت است به ناچار باید از این درب (ائمه) وارد شود. تا در صراط مستقیم باشد و به دارالسلام برسد. در زیارت نامه ها می خوانیم که «انی اتوجه الی الله بحبهم»؛ من به سوی خدا روی می کنم به وسیله حب و دوست داشتن شما. زیارت ائمه نشان از دوست داشتن و ارادت مسلمانان به آن نورهای الهی است.</p> <p>زیارت امام معصوم عبادتی بزرگ است که در بطن خویش رابطه ای مستقیم و تنگاتنگ با توحید و نبوت و معاد دارد و به انسان که ناچاراً درگیر دنیای مادی و لذات است فرصت می دهد تا با رکن های ایمان وچراغ هدایت ارتباط برقرار کند و موجبات سعادتمندی خویش را فراهم کند</p> <p><strong><span style="color: #008000;">زیارت؛ انسان را از سرگردانی نجات می دهد و به دارالسلام می رساند</span></strong></p> <p>ائمه معصومین نورهای خدا در تاریکی زمین هستند که مردم به برکت و یمن حضور آن ها راه دین و سعادت را پیدا می کنند. «السلام علیک یا نورالله فی ظلمات الارض». امامان هدی همانند فانوس های روشن «منارا فی بلده» هستند که راه را به مسافران سرگردان نشان می دهند و آن ها را از هلاکت نجات می دهند، به زیارت ائمه معصومین شتافتن مانند این کار است که انسان به سوی نور و چراغ هدایت و راه رسیدن به خدا حرکت کند بدین علت از اجر و ثواب بالایی برخوردار است.</p> <p>سومین دلیل که زیارت، عمل بسیار مهم و سفارش شده ای است به خاصیت دنیا باز می گردد. امام علی (علیه السلام) می فرماید: «خاصیت دنیا این است که انسان را سرگرم بازی می کند و برای آن چه پس از آن است فراموشی می آورد.»</p> <p>زیارت ائمه معصومین کمک می کند که نه تنها انسان به یاد آخرت باشد بلکه برای آن جهان نیز ذخیره ای ارزشمند فراهم کند و قلب انسان را متوجه امور معنوی و اعتقادی می کند.</p> <p><span style="color: #008000;"><strong>زیارت یکی از راه های ابراز ارادت و علاقه به اهل بیت است</strong></span></p> <p>امام علی (علیه السلام) می فرماید: «کجایند عقل های روشنی خواه از چراغ هدایت»، منظور این احادیث لزوم توجه و رجوع کردن شیعیان به ائمه معصومین را نشان می دهد تا از ایشان به وسع خود بهره گیرند.</p> <p><span style="color: #008000;"><strong>زیارت اهل بیت سبب می شود انسان از اشتغال به دنیا بکاهد و به امور معنوی متوجه شود</strong></span></p> <p>در آخر باید گفت زیارت امام معصوم عبادتی بزرگ است که در بطن خویش رابطه ای مستقیم و تنگاتنگ با توحید و نبوت و معاد دارد و به انسان که ناچاراً درگیر دنیای مادی و لذات است فرصت می دهد تا با رکن های ایمان وچراغ هدایت ارتباط برقرار کند و موجبات سعادتمندی خویش را فراهم کند.</p> <p>منبع: تبیان</p></div><div align="center"><br></div> text/html 2016-03-10T09:51:55+01:00 jamandehan8.ir مدیر سایت خداوند به گناهکاران هفت ساعت مهلت می‌دهد! http://jamandehan8.ir/post/3 <div align="center"><img src="http://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1394/12/20/4256535_391.jpg" alt="" align="bottom" border="0" hspace="0" vspace="0"><br><br>پیامبر اکرم(ص) فرمودند: مؤمن تصمیم می‌گیرد عمل نیکی انجام دهد. اگر انجام ندهد خدا او را به همین تصمیم و نیست که داشت یک حسنه می‌دهد، اگر انجام دهد ده برابر در نامه عملش نوشته می‌شود و چنانچه شخصی تصمیم گناهی می‌گیرد، چنانچه آن عمل از او سر نزند به واسطه تصمیم و نیتش چیزی برایش ثبت نمی‌شود. اگر نیت را به مرحله عمل رساند و کار زشت را انجام دهد، باز هفت ساعت او را مهلت می‌دهند.</div><div style="text-align: justify;" align="center"><br></div><div style="text-align: justify;" align="center">فرشته‌ای که در طرف راست و متصدی کارهای نیک است به آن یک که در طرف چپ قرار دارد و مامور ثبت اعمال زشت است می‌گوید: ثبت نکن شاید کار نیکی انجام دهد که این عمل زشت را بر طرف نماید؛ زیرا خداوند می‌فرماید: کارهای نیک گناهان را می‌زداید یا ممکن است استغفار کند.</div><div style="text-align: justify;" align="center"><br></div><div style="text-align: justify;" align="center">اگر در این هفت ساعت بگوید: «استغفرالله الذی لا اله الا هو عالم الغیب و الشهاده العزیز الحکیم الغفور الرحیم ذاالجلال و الاکرام» در نامه عملش ثبت نمی‌شود اما هرگاه هفت ساعت گذشت و نه کار نیک انجام داد و نه استغفار کرد، همان فرشته سمت راست به فرشته متصدی گناه می‌گوید: این گناه را در نامه عمل این بدبخت محروم بنویس.</div><div style="text-align: justify;" align="center"><br></div><div style="text-align: justify;" align="center"><br></div><div style="text-align: justify;" align="center">منابع:</div><div style="text-align: justify;" align="center">پند تاریخ، ج 4، ص 245-246</div><div style="text-align: justify;" align="center">وسائل الشیعه، ص 524</div><div style="text-align: justify;" align="center">هزار و یک حکایت اخلاقی، جلد 1، ص 290-289</div><div style="text-align: justify;" align="center"><br></div><div style="text-align: justify;" align="center"><br></div><div align="center"><br></div> text/html 2015-09-12T13:23:39+01:00 jamandehan8.ir مدیر سایت چهاردهمین دوره جشنواره بین المللی امام رضا(ع) آغاز شد http://jamandehan8.ir/post/2 <div align="center"><img src="http://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1394/6/18/3551159_555.jpg" alt="" align="bottom" hspace="0" border="0" vspace="0"><br><span lang="AR-SA">سید جواد جعفری درنشست ارزیابی و آسیب شناسی برنامه های سیزدهمین دوره جشنواره بین المللی امام رضا(ع)،با بیان اینکه <span dir="RTL" lang="AR-SA">هماهنگی ها جهت برگزاری نشست شورای مشورتی و آسیب شناسی جشنواره امام رضا(ع) آغاز شده.</span>افزود: همه دست اندرکاران جشنواره در داخل و خارج از کشور برای چهاردهمین دوره این جشنواره وخدمتی دیگر آماده اند.</span></div> <p dir="RTL" align="center"><span lang="AR-SA">وی با اشاره با اشاره به اینکه جشنواره سیزدهم نسبت به دوره های گذشته رو به جلو بود، گفت: رشد جشنواره آنقدر زیاد بود که می توان گفت دوره سیزدهم از یک رشد جهشی و تصاعدی برخوردار بوه است.</span></p> <p dir="RTL" align="center"><span lang="AR-SA">مدیرعامل بنیاد بین المللی امام رضا(ع) اختتامیه جشنواره امام رضا(ع) که همه ساله در شب میلاد آن حضرت در مشهدالرضا(ع) برگزار می شود را آیینه عملیات 365 روزه این جشنواره در داخل و خارج از کشور توصیف کرد و افزود: تبلور همه زحماتی که در طول سال در داخل و خارج از کشور انجام می شود در مراسمی چند ساعته در مشهد در قالب آیین اختتامیه جشنواره تجلی می یابد و امید داریم ما آیینه خوبی برای تلاش همه همکارانمان در داخل و خارج از کشور باشیم و خدای ناکرده اسباب رنجش آن ها را فراهم نکنیم</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span>.</span><span lang="AR-SA"></span></p> <p dir="RTL" align="center"><span dir="LTR"></span><span dir="LTR" lang="AR-SA"><span dir="LTR"></span></span><span lang="AR-SA">دبیر جشنواره امام رضا(ع) با اشاره به اینکه شکرگذاری بخاطر نعمت های الهی و قدردانی از زحمات دست اندرکاران جشنواره تکلیف همه ماست، گفت: این که جشنواره خوب برگزار شد،جای سپاس به درگاه الهی دارد و این که هر کس هر کاری می توانست برای جشنواره امام رضا(ع) انجام دهد جای قدردانی و تشکر دارد</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span>.</span><span lang="AR-SA"></span></p> <p dir="RTL" align="center"><span lang="AR-SA">جعفری با تاکید بر اینکه جشنواره امام رضا(ع) برپایه دل های عاشق ارادتمندان به ساحت امام رضا(ع) بنا شده است، گفت: من عمیقا اعتقاد دارم جشنواره امام رضا(ع) به دست مبارک خود آن حضرت هدایت و مدیریت می شود و ذره ای تردید ندارم که ما همه بهانه هستیم تا ارادتمندان به امام رضا(ع) در بستر و زمینه ای که ما در قالب جشنواره فراهم می کنیم به ساحت امام خوبی ها و مهربانی ها ادای دین کنند</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span>.</span><span lang="AR-SA"></span></p> <p dir="RTL" align="center"><span lang="AR-SA">وی با اشاره به اینکه خیلی ها جشنواره امام رضا(ع) را به حساب نظام مقدس جمهوری اسلامی می گذارند، افزود: بارها از زبان میهمانان بین المللی جشنواره شنیده ایم که این جشنواره را محصولی از انقلاب اسلامی و نظام مقدس جمهوری اسلامی می دانند نه اینکه مثلا آن را برنامه ای از فعالیت های وزارت ارشاد به حساب آورند، بنابراین وظیفه همه ماست چنان برنامه فاخر و باشکوهی برگزار کنیم تا مایه عزت کشور و نظام باشد</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span>.</span><span lang="AR-SA"></span></p> <p dir="RTL" align="center"><span lang="AR-SA">در ادامه این این نشست زهرا سروآزاد، معاون اجرایی بنیاد بین المللی امام رضا(ع) به ارائه گزارشی از فعالیت های اجرایی سیزدهمین دوره جشنواره بین المللی امام رضا(ع) پرداخت و ضمن تشکر از تلاش هایی که بخش های مختلف جشنواره در حوزه اجرایی انجام داده اند، گفت: در این دوره هماهنگی بسیار خوبی به لحاظ اجرایی بین دست اندرکاران جشنواره حاکم بود و این هماهنگی و تعامل باعث شد تا ما در مسیر همواری گام برداریم</span><span dir="LTR"></span><span dir="LTR"><span dir="LTR"></span>.</span><span lang="AR-SA"></span></p> <p dir="RTL" align="center"><span lang="AR-SA">در پایان این نشست هر یک از اعضا به ارائه دیدگاه ها، نظرات، انتقادات و پیشنهادات خود پرداختند و مقرر شد نشست های بعدی نیز در ارزیابی و آسیب شناسی جشنواره سیزدهم با حضور اعضای کمیته های اجرایی این جشنواره و با حضور مدیرعامل بنیاد بین المللی امام رضا(ع) و معاون اجرایی وی برگزار شود. <br></span></p><div align="center"><br></div> text/html 2015-09-12T13:21:32+01:00 jamandehan8.ir مدیر سایت کتاب جدید «بوی بهشت» زیر چاپ قرار گرفت http://jamandehan8.ir/post/1 <div align="center"><img src="http://cdn.yjc.ir/files/fa/news/1394/6/18/3553310_333.jpg" alt="" align="bottom" hspace="0" border="0" vspace="0"><br>با اشاره به کتاب «بوی بهشت» گفت: این کتاب مجموعه داستان‌های مستند از شفایافتگان در حرم امام رضا (ع) تحت عنوان «بوی بهشت» به وسیله انتشارات آستان قدس رضوی زیر چاپ رفت.</div><div style="text-align: justify;" align="center"><br></div><div style="text-align: justify;" align="center">وی بیان کرد: مبحث شفا از جمله مباحثی است که به وسیله ابزار و افکار انسانی و علمی قابل توجیه و توضیح نیست و به همین خاطر پدیده شفا به وسیله شفایافتگان، اثرات اعتقادی و روان‌شناختی بیشتری از تبیین تئوری‌وار علمی دربردارد.</div><div style="text-align: justify;" align="center"><br></div><div style="text-align: justify;" align="center">مصطفی‌زاده ابراز داشت: کتاب بوی بهشت، به وسیله انتشارات آستان قدس رضوی در تیراژ 2000 نسخه و در قطع رقعی به قلم حمیدرضا سهیل به چاپ رسیده است.</div><div style="text-align: justify;" align="center"><br></div><div style="text-align: justify;" align="center">وی در پایان گفت: این کتاب در 5 بخش درآمدی بر شفا، شفاعت، توسل، شفای اخروی و پاسخ به شبهات و همچنین داستان‌های شفایافتگان به صورت جذاب در اختیار مردم و زائرین رضوی قرار گرفته است.</div><div align="center"><br></div>